Wie is Daan Theeuwes

Daan Theeuwes

Daan Theeuwes is 23 als hij op 13 juni 2013 een scooterongeluk krijgt. Daan is een veelbelovend student aan de Universiteit van Amsterdam, maar dat leven eindigt abrupt als zijn voorhoofd, net onder de rand van zijn helm, bij de val op een paaltje klapt. De diagnose: zeer ernstig diffuus hersenletsel.

Zijn redding is dat Daan binnen een half uur al op de operatiekamer van het VUmc ligt. Daar wordt uren voor zijn leven gevochten. Wat volgt zijn weken in coma, behandeling op de afdeling Intensive Care en uiteindelijk nog zeven extra operaties.

Na ruim twee maanden spreekt Daan weer een enkel woord. Hij komt tot bewustzijn met het Vroegtijdig Intensief Neurorevalidatieprogramma in De Leijpark in Tilburg. Speciaal gericht om jongeren uit coma weer bij te brengen. Het werkt. En Daan wordt goedgekeurd voor verdere behandeling in een revalidatiecentrum. Het alternatief was een verpleegtehuis als hij minder bewust uit het programma was gekomen.

Revalidatie

Er volgden maanden van revalidatie in een gerenommeerd centrum. Daarbij ontdekten we dat behandeling, vergoeding en zorg vrijwel identiek is voor een jongvolwassene met traumatisch hersenletsel als voor een oudere van in de 90 met een herseninfarct. De focus ligt meer op het leren omgaan met de beperkingen dan op het reactiveren van functies en mogelijkheden.

Daan was verlamd aan zijn rechterbeen en –arm en kreeg te horen dat zijn rechterarm nooit meer zou gaan functioneren. Hij had geheugenproblemen en sprak alleen erg korte zinnen en gebruikte daarbij slechts een beperkt aantal woorden.

Er moest meer zijn dachten Dominique en Adriaan Theeuwes. Wat volgde waren gesprekken met specialisten, oriëntatie bij verschillende buitenlandse klinieken, onderzoek naar mogelijkheden en het ontwikkelen van een plan van aanpak.

De keuze viel uiteindelijk op het Shepherd Center in het Amerikaanse Atlanta. Een kliniek die door de ouders van een patiënt eind jaren ‘70 is opgezet en gespecialiseerd is in de behandeling van jongeren en jongvolwassenen met traumatisch hersenletsel of dwarslaesie.

In juni 2014 vertrok Daan met Dominique en Adriaan naar Atlanta. Binnen enkele maanden werden – zelfs bijna anderhalf jaar na het ongeluk –  verbluffende resultaten gerealiseerd.

Daan loopt weer. Soms met een stok, soms ook niet. Zijn rechterarm functioneert weer en waarschijnlijk kan Daan binnenkort zijn rechterhand ook weer meer dan alleen ondersteunend gebruiken. Daan praat goed. In het Nederlands en in het Engels. Cognitief is Daan enorm verbeterd. Hij kan zich grotendeels zelf douchen en aankleden. Daan neemt actief deel aan sociale evenementen, kan zelf boodschappen vinden in een supermarkt, stuurt goedgeschreven mails en WhatsApp’s en veel meer. Daan is weer voorzichtig begonnen met te kijken of hij zijn studie European Studies aan de UvA weer op kan pakken. Daar ziet het erg naar uit. En Daan woont zelfstandig. Weliswaar met hulp, maar hij heeft weer veel van zijn vrijheid, eigen waarde en sociale leven terug.

Hoop

Het verhaal van Daan is een verhaal van hoop. Hoop dat met een goede therapie er zoveel meer mogelijk blijkt te zijn. Hoop dat dergelijke methoden en betrokken begeleiding zoals in het Shepherd ook in Nederland mogelijk moeten zijn, zodat iedere jongere dezelfde kansen heeft als Daan. Maar dan dichtbij.

Hoop ook dat jongeren weer een toekomst terug kunnen krijgen. Het enige wat ervoor nodig is, is meer kennis, meer ervaring, meer onderzoek, meer focus, meer inzicht en meer betrokkenheid. Allemaal zaken die geïnitieerd, gedeeld en geregeld moeten worden. Met zorgverleners, instituten, specialisten, overheid, zorgverzekeraars en anderen. Daarvoor is het Daan Theeuwes Fonds opgericht.

Doorgaan

Daan gaat door. Ook nu hij sinds maart 2015 weer terug is in Nederland. Met een team van zorgvuldig samengestelde specialisten, waaronder een revalidatiearts, drie fysiotherapeuten, een ergotherapeut, een psycholoog en een zanglerares traint Daan ruim 15 uur per week. En hij gaat nog steeds vooruit. Elke dag opnieuw. Daan gaat regelmatig even terug naar het Shepherd Center in Atlanta voor een opfrisser en ‘fijnslijpen’ en in 2016/2017 is hij ook enkele maanden naar het Feuerstein Institute in Jeruzalem gegaan voor zijn cognitieve revalidatie. De les van Daan is dat veel mogelijk is, dat langdurig aantoonbare vooruitgang kan worden geboekt. en dat er veel anders (en beter) kan. Maar dan moet er wel wat veranderen!

Daan kan gevolgd worden op zijn eigen blog: www.daantheeuwes.nl. Zijn vurigste wens is dat iedereen met traumatisch hersenletsel beter wordt. Daan gelooft er in. Dat maakt hem sterk en zorgt ervoor dat hij ook ver zal komen. Dat moet toch voor alle jongeren kunnen…